Çështje Familjare

Duhet t’ju shpjegoj se si çdo çështje familjare, pavarësisht sa qetë mund të fillojë, formësohet nga ekuilibri delikat midis emocioneve, përgjegjësisë dhe ligjit. Sepse brenda çdo konflikti që lind mes anëtarëve të familjes fshihet jo vetëm një çështje ligjore, por edhe një histori e endur nga vite besimi, dhimbjeje, shprese dhe lidhjeje — një histori që sistemi ligjor duhet ta interpretojë me drejtësi dhe dhembshuri.

Do t’ju jap një pasqyrë të plotë të mënyrës se si zhvillohen çështje të tilla dhe do t’i zbuloj parimet udhëheqëse që përcaktojnë zgjidhjen e tyre. Askush nuk i drejtohet së drejtës familjare sepse harmonia është e padëshiruar, por sepse rrethanat shpesh i detyrojnë individët të kërkojnë qartësi kur emocionet mjegullojnë gjykimin dhe marrëdhëniet qëndrojnë në një udhëkryq. Nuk është dëshira për konflikt, por dëshira për stabilitet dhe dinjitet që i shtyn njerëzit të kërkojnë udhëzime ligjore.

As nuk ka dikush që e mirëpret peshën emocionale të vendimeve për kujdestari, marrëveshjeve të ndarjes, apo ndarjes së pasurisë. Askush nuk i dëshiron këto përballje për vetveten. Përkundrazi, jeta paraqet momente ku dhimbja, mospajtimi ose pasiguria duhet të përballen që e ardhmja të mund të rindërtohet me drejtësi dhe qëllim. Në këto momente, ligji nuk bëhet një instrument konflikti, por një kornizë për rivendosjen e ekuilibrit dhe mbrojtjen e asaj që është më e brishtë.

Për të marrë një shembull të thjeshtë: kush prej nesh do të angazhohej me dëshirë në biseda të vështira për përgjegjësitë familjare, nëse nuk do ta shtynte dashuria për një fëmijë, nevoja për siguri, ose shpresa për një të nesërme paqësore?

Prandaj, një çështje familjare nuk është kurrë thjesht një çështje ligjore.
Është një udhëtim i thellë përmes emocioneve dhe arsyes — një proces ku empatia duhet të udhëheqë strategjinë, ku e vërteta duhet të takojë butësisht mirëkuptimin dhe ku qëllimi përfundimtar nuk është fitorja, por rikthimi i dinjitetit, stabilitetit dhe shpresës për të gjithë të përfshirët.